Жыр-арнау

Жылқы жылы туғандар

Жылқы жылғы жылқылар, Жал-құйрығын жел жұлмалап, жұлқылар. Тұқымы тұздай құрып бітпеген Қазақы қазанаттың да тұрқы бар. Қамыс құлағын қайшылап, Қамыс сыбдырласа жұлқынар, Үйікте тұрып үйездеп, Үркердің үйірін көрсе шұрқырар. (далее…)

Мықтап ұста тізгінді…

Оразақын  АСҚАР Біз қазақпыз, Жылқы жылы – біздің жыл. Атқа мініп, Ерте ұстады тізгінді ұл. Ат үстіндегі жауынгер Бабаларымызды көргенде, Батыс кентавр жасаған. Шығыс Қытай қамалын қашаған. (далее…)

Бала болмай, дана болып туғандар

Сейфолла ОСПАН Кеше ғана бала едік. Ал бүгін көзді ашып-жұмғанша үш ширек жасты кейінге тастағалы тұрмын. Енді мен де әр сәт сайын алды-артыма ойлана көз тастайтын жайға жеттім. Әр ойлаған сайын жаным жалғызсырап сала береді, өйткені кешегі…

Күнмен бірге күлімдеймін

Сенім Жыры Тәуелсіздік мерекесін Төбемізге көтеріп, Шаңырақтың керегесін Шұғыламен көмкеріп, Егемендік ережесін Ежіктемей... бөгеліп, Қаққан Тағдыр терезесін Кезеңдерді өткеріп, Көзайым шақ берекесін Қуанышпен бөктердік... (далее…)

Азаттығым – құжатым қалтамдағы…

Бабаларым армандап талай күткен. Тәуелсіздік келген жоқ оңайлықпен. Намыс пен ар атойлап жеңіп шығып, Елге теңдік оралып арай төккен. (далее…)

Туған жерде өтті қимас күндерім…

Қазақстаным Уа, менің қасиетті қайран Далам! Арманның ақ кемесі қайраңдаған. Ғасырлар ғаламатынан ата-бабам Қалайша сақтап қалған, қайран қалам?! (далее…)

Ана тілім – ардағым

Бар деп айтам кішкене үлесім де, Тілім үшін дайынмын күресуге. Әлі күнге жүрегім, халқым деген, Желтоқсанның желімен үндесуде. (далее…)

Ұлты барда қастерлі…

Шексе де азап, жатса да ол көріп те мұң, Қасиетіне қашан да сеніпті елім. Өз тілімнің бағасын ұлық көрем, Өзге тілді емес ол кеміткенім. (далее…)

БӘДРИСАФА

Ұлт ұстазы Ахмет Байтұрсынұлына арналады Ұлт ұстазы Ахмет Байтұрсынұлының зайыбы Бәдрисафа (Александра) апамыз қайраткер азаматтың аяулы да, адал жары ғана емес, досы, сырласы, қиналғанда мұңдасы да бола білді. Ахаң екеуі мешітте некелерін…

Қалдырды ұрпағына ұлы мұра…

2009 жылы желтоқсанның төртінші жұлдызында Арал теңізінің тартылған табанында құм басып қалған «Ұялы» елді мекенінің орнына осы топырақтың төл перзенті Бекқали Бекбауылов өз күшімен ескерткіш-белгі орнатып, азаматтық танытты. Толып жатқан…

Киелі Ордам

Елжірейді жасы да, қариясы, Шалқып тасып көңілдің дариясы. Астанасы осы ғой қазағымның, Мәңгі маздап тұратын ар-ұяты. (далее…)

Жүрек қалап, шын ұнатқан…

Журналиспін! Жұртының жайын ойлаған, Ойларға тұнық тоймаған. Болса да бұраң осы жол, Жүрегімменен таңдағам. (далее…)

Замананың жаршысы

Журналистер халқымның жанашыры, Өзгелерден ерекше, дара сыны. Елмен бірге өтеді уақыты, Таныс оған тау, өзен, дала сыры. (далее…)