Тәңірімнің сыйы едің!

О, Тәуелсіздік!
Тәңірімнің сыйы едің,
Орының бөлек,
Оны жақсы білемін.
Бір сен едің, арманым да, тілегім,
Сен деп соқты кеудемде от жүрегім!
Мен сені іздеп не азапты көрмедім,
Азып-тозып, аңызақта шөлдедім.
Атам қалды ай астында аңырап,
Анам қалды қолаң шашы қобырап,
Ұлым кетті келмей, қайта оралып,
Қызым кетті өзіменен мұң алып,
Малым жаудың олжасына айналды,
Қыр аса алмай қызыл тілім байланды.
Өз жерімде дұшпаным сап сайранды,
Әдет қылды көк желкемде ойнауды.
Өзегімді өртеп ішкі намысым,
Өз жерінде жапа шекті арысым…

1986 жылы еді,
Алаулаған жастарымның жүрегі.
Еріткендей желтоқсанның ызғарын,
Қанмен жүзін жуғанда ұл-қыздарым,
Тәуелсіздік таңы атты арайлап,
Нұрға оранып тұрды алаулап бар аймақ!
Тәуелсіздік! – дедім толқып, келдің бе?!
О, Тәңірім, көз жасымды көрдің бе!
Тақпа менің Қазағыма бекер мін –
Мен тірімін!
Мен өлмеген екенмін!
Елбасымның даналығы бастаған,
Шуақ төкті Алматым мен Астанам!
Бақыт орнап менің Мәңгі Елімде,
Бейбітшілік болсын Қазақ Жерінде!!!

Ислам-Ғали ҮРКІМБАЙҰЛЫ

Оқи отырыңыз... Авторлық мақалалар

Пікір қалдыру

Сіздің E-mail-ңыз жарияланбайды.